Iedere vier jaar maakt de gemeente haar ‘groenbalans’ op. “Een groene stad is ook een gezonde stad met schone lucht, genoeg verkoeling en een groter woongenot” vertelt klimaatwethouder Ashley North bij de presentatie van de Groenrapportage 2025. Maar North erkent lankmoedig dat de gemeente met de vergroening ook een schuld inlost. Erkenning dat het beklemmend gevoel dat burgers soms bekruipt, veroorzaakt wordt door de voortschrijdende woningverdichting.
door Hans Schuurman
Leiden is (al) de dichtst bebouwde stad van Nederland. Woonden er in 1995 ca. 115.000 mensen, 1 januari 2026 meer dan 130.000. Een bevolkingsgroei van 13%. Voor 2050 wordt rekening gehouden met 145.000 inwoners. De ruimte om te bouwen werd verticaal gevonden en door zogenaamde ‘inbreiding’, bebouwing van verrommelde stukjes grond. Plaatsen waar vroeger werd gespeeld, een verkoelende wind blies, de natuur welig tierde en als ’t landje door een stortbui onderliep, geen probleem toch.
Resultaten
North: “De afgelopen jaren heeft het college in overleg met de bewoners hun omgeving zichtbaar groener gemaakt. Wij hebben parken opgeknapt, projecten als de Groene Kansenkaart opgepakt, duurzame wijkvernieuwingen gestimuleerd en inzet gepleegd via Samen aan Slag”. Met de duurzame wijkvernieuwingsprojecten wordt 27.096 m2 extra groen toegevoegd, vertelt hij, en er worden 404 extra bomen in de stad geplant. Tot nu toe leveren projecten uit de Agenda Autoluwe Binnenstad ruim 7700 m2 groen en 120 extra bomen op en niet te vergeten 2700 m2 gazon is omgevormd naar bloemrijke bermen.
Convenanten
Klimaatwethouder North verheugt zich in de groeiende betrokkenheid van de inwoners met vergroening en wijst er fijntjes op dat ruim 5.200 convenanten, afspraken met bewoners, variërend van geveltuinen tot voedselbossen afgesloten werden. Daarnaast werd al ruim 30.000 m2 dak in de stad vergroend via de subsidieregeling voor groene daken.
Private ruimte
Van de grond oppervlakte van Leiden, is 23 km2, is de helft publieke ruimte de andere helft in particuliere handen. Wethouder, laat de gemeente die zo actief is haar (eigen) publieke ruimte de ontwikkeling, de ontwikkeling van andere helft, zoals tuinen van inwoners, op zijn beloop? “Nee, hoor, zegt North opgewekt. De verstening van tuinen is een doorn in onze ogen en dat dragen wij uit. Krijgen bewoners straks subsidie van de gemeente als zij de in uw ogen juiste bomen en gewassen planten? North: “Daar wordt over nagedacht”. En een boete bij verkeerde aanplant, misschien? “Nee, dat (nog) niet”.
